Ölüm, yok oluşun tek gerçekliği, tek kanıtı. Belki yarın sen burayı terk edip gidebilirsin. Ama bizler burada sayılı son günümüze kadar mücadelemizi sürdürüp, umutla besleneceğiz. Ölüm, bir daha gelmemek üzere gitmektir. Herkes yok olmaktan korkar.

   Bizler yaşarken kendimizi, sevdiklerimizi, zamanımızı tüketip, sömürüyoruz. Halbuki yaşamın amacı yalın var olmak, mutlu olmak değil miydi? Bakın ne hale geldik. Köprülerin üzerinden atlayan gencecik insanlar, umutsuzluktan ve açlıktan sürünenler  ve her şeye sahip olduğu halde mutsuz insanlar, gençler. Sanırım git gide bir şeyler zorlaşıyor. Birbirimizi anlamakta zorlanıyoruz ve hep yakınıyoruz. Ve öyle bir hale geldik ki ölümle burun buruna yaşamaktan, ölümden korkmaz olduk. Alıştık! A ne olmuş ölmüş tüh! tüh! Yazık.

      

  Özellikle gençlere seslenmek istiyorum. Çoğunuz kayıp bireyselliklerinizle etrafta şuursuzca dolaşıyorsunuz. Hemen, hemen hepiniz yurt dışına gitmek, iyi bir meslek sahibi ve başarılı olmak, çok para kazanmak, aşık olmak istiyorsunuz. Korkularla yaşamak, bizim öz benliğimizi zedeliyor. Stresli bir kulvarda rakipsiz bir yarış. Amaç elde etmek ve doymak. İstediğiniz noktaya gelene kadar tüm enerjinizi, sabrınızı, hassaslığınızı ezip geçiyorsunuz. Ama kendini kolayca ezip geçen, başkalarına hiç acımaz.

   Sanırım bizi her gün kandırıyorlar, görsellik devrinde yaşıyoruz. Ve buda bizlerin daha kolay aldanmasını sağlıyor. Kanmayın, size sunulan her bir sahte dakikanın, ismin, şarkının sahip olduğunuz ömrünüzden utanmadan çaldıklarını bilin. En değerli şeyiniz, nefes aldığınız her andır.

  Ölüm bildiğimiz tek yok oluş. Ve kim olursa olsun, herkesin ortak sonu, ötesine geçen yok. Lütfen insanların, kuruluşların ve düşüncelerin sizin yaşamınızı sömürmesine izin vermeyin. Yaşamınızın tek hakimi, sahibi, yöneticisi ve yeri geldiğinde tanrısı sizsiniz.

  Şu an siz yazdıklarımı okurken, bilmiyorum dünyada kaç tane insan öldü. Ve bir gün, bu anın içine bizim nefesimizde girecek. Bir daha dönmemek üzere yokluğa karışacağız. Tıpkı o kadın gibi.

 

 

 

Nergis Tuncil   

                                    

                                             e-mail adresi: burckolik@yahoo.co.uk 

                                                                                          Haziran 2002