Masal kitabını elimden bırakıp, hikaye kitabını okumaya başladım. Bu hikaye kitabını çok severdim. Tüm hikayelerini zevkle okuduğumu hatırlıyorum. Bu zamana kadar yazarının kim olduğuna bakmak aklıma gelmemişti. Binanın temeline kimlerin harç attığını daha önce önemsememiştim. Ama yıllar geçti ve çocukken gerekli olan hikayelerin özünde yatan ders çoktan alınmıştı. Şimdi her gün geceden sabaha kadar bilgisayarın önünde yazı yazan bir insan olarak kimin öykülerini, neden bu kadar sevdiğimi bilmek ve temelimin atıldığı yıllarda küçük zihnimi sihirli hikayeleriyle kimin doldurduğunu merak ettim. Evet genelde yazarlar bilinir ama bu hikaye kitabı özel olarak ciltlenmişti, yazarın adının büyük harflerle belirtildiği resimli bir kapağı yoktu. İlk sayfaya küçücük harflerle Şükrü Enis Regü yazmayı yeterli görmüşler. Sonra ilk hikayeden başlayarak kitabı okumaya koyuldum. Regü'nün hikayelerinde, çocukların hayal dünyasını genişletmek ve örnek davranışları sevdirmek amaçlanmış. Hikayelerde basit kelimelerin ne kadar etkili ve yaşamımızı nasıl değiştirebileceği bambaşka bir açıyla çocuklara sunulmuş. En basitinden ''lütfen'' kelimesinin her kapıyı açan anahtar olduğu çocuklara güzel bir dille anlatılmış. Biz yetişkinler bu kelimeyi pek fazla kullanmıyoruz, belki kapıların açılmasından korkuyoruzdur. Ama çocuklar öğrenmeye daha cesaretli oldukları için rahatça kullanabilirler.

     Sanırım çocuklarımıza hediye edeceğimiz kitaplar çok önemli, ilk önce kendimiz okumalıyız sonra çocuğumuz. Yıllara meydan okuyacak kap kalın cildi ve hikayelerde sen, ben, herkesden bahsediliyor olmalı.

     Günümüzde Harry Potter çocukları çok etkiliyor. Maalesef ki kitabından çok filmi dikkat çekiyor. Bu filme gittiğim gün beni gülümseten bir baba oğul diyaloguna tanık olmuştum. Film bitti ve herkes salondan dışarı çıkıyor, tam bu sırada üç yaşlarında bir erkek çocuğu babasına '' baba Harry Potter gerçekten var mı?'' diyerek sorularıyla babasını sıkıştırıyordu. Gerçek olup olmamasının ne kadar önemli olduğunun farkındaydı ve doyurucu bir cevap bekliyordu. Belki bu film sayesinde gelecek kuşaklar imkansız ve akıl almaz şeyleri büyük bir hayal gücüyle gerçekleştirmeyi başaracaklar yada gerçeklerle hayalleri ayırt edemeyecekler ve... Eğer ben ufak bir çocuk olsaydım büyücülük okulunun yolunu çoktan tutmuştum. 

    Kitapların bıraktığı izler, filmlerin çocuklar üzerinde yarattığı etkilerden çok farklı ve kalıcıdır. Okurken hiçbir şeyi hali hazırda göremezsiniz. Okuduklarınızı sadece hayal edebilirsiniz. Filmlerde başka birinin hayalinde canlandırdığı mekanları, yüzleri, kıyafetleri görürsünüz. Bu hiç sizin kendi hayallerinizin, görme ve yaratma gücünüzün yerini alabilir mi, sadece zenginleştirir. İşte kitaplar sizin tek başınıza farklı dünyalar yaratmanızı sağlar. Yazar, sizi yönlendirmekten başka hiçbir şeye dokunmaz.

     Bir masal kitabı, bir hikaye kitabı ve de bir film, anlatılanlar bunlardı. Ama asıl konu kalıcı izler bırakan ve gelecekteki yaşamımızı şekillendiren önemli unsurlardı.